مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية
517
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )
--> - فرسايش بسپردند وديگر شهدا را در اطرافش دفن نمودند وعباس بن أمير المؤمنين را در موضع شهادتش بر مسنّاة ، يعنى سّد آب در طريق غاضريه مقبور ساختند . از أعجب أكاذيب آن است كه در ( شرف مؤبّد ) گويد : « أمير لشكر ابن زياد عمر بن سعد العاص بود وابن زياد پيش منشور ايالت رى را بر أو نوشته بود واز عمر بن سعد هيچ اسمى نمىبرد . مسعودى در مروج الذهب گويد : « ودفن أهل العامرية وهم قوم من بني عامر بن بني أسد الحسين وأصحابه بعد قتلهم بيوم » . ابن شهرآشوب در مناقب مىفرمايد : « ودفن جثتهم بالطّفّ أهل الغاضريّة من بني أسد بعد ما قتلوه بيوم وكانوا يجدون لأكثرهم قبورا ويرون طيورا بيضا وكان عمر بن سعد صلى على المقتولين من عسكره ودفنهم . قال الطّبريّ : « كانوا ثمانية وثمانون رجلا انتهى . » در امالى ، شيخ طوسي ( ره ) از أبى جارود روايت است كه وقت حفر أبي عبد اللّه الحسين در نزد سروپاى أو مشك اذفر ظاهر شد . در جلاء العيون علّامهء مجلسي مىفرمايد : چون آن ملاعين رفتند ، أهل غاضريه از قبيله بنى أسد بر أبدان مطهره ايشان نماز كردند ودفن كردند وجسد شريف سيد الشهدا را در اين مكان شريف كه الآن است ، دفن كردند وعلى أكبر را در پايين پا وساير شهدا را در پايين أو در يك موضع دفن كردند وعباس را در نزديك فرات در همان موضع كه شهيد شده بود ، دفن كردند به حسب ظاهر ، چنين بوده ودر واقع امام را به غير از امام ، كسى دفن نمىكند ، حضرت امام زين العابدين به اعجاز امامت آمد وجسد مطهر آن حضرت ، بلكه ساير شهدا را دفن كرد وأكثر علما مثل اين كلام را فرمودهاند وآن در اخبار بسيار است ؛ مثل روايت مسيب از موسى بن جعفر وهرثمة از حضرت امام رضا عليه السّلام كما في عيون أخبار الرضا ؛ آنكه در روايت اخيره است كه هرگاه مأمون به تو بگويد كه : « شما شيعه مىگوييد كه امام را غير تجهيز نمىكند وحال فرزندش در مدينه است . » تو بگو كه ما شيعه مىگوييم : واجب است كه امام را غير امام تجهيز نكند به تغسيل وتكفين ودفن . واما هرگاه ظالمي جدايى بيندازد وتعدى كند در غسل دادن امام ، باطل نمىشود امامت امام ؛ بعد كه آن غاصب غالب شد بر غسل دادن پدر أو وبه امامت آن امام اوّل نيز ضرر ندارد . اگر امام رضا را در مدينه مىگذاشتى در ظاهر ولد أو أو را دفن مىكرد وحال در باطن پدر خود را دفن مىكند . شيخ أبو عمر كشى روايت كرده [ است ] به سندش از إسماعيل بن سهل از بعض أصحاب ما كه گفت : « در نزد امام رضا بودم كه علي بن أبي حمزه وجمعى از واقفه وارد شدند . پس علي بن حمزه عرض كرد به آن حضرت كه از پدر تو روايت شده [ است ] : « ان الإمام لا يلي امره إلّا امام مثله » . حضرت امام رضا فرمود : « خبر ده مرا كه حسين بن علي بن أبي طالب امام بود يا نه ؟ علي بن أبي حمزه گفت : « امام بود . » حضرت فرمود : « پس كه متولى امر أو شد ؟ » عرض كرد : « ولدش علي بن الحسين . » آن حضرت فرمود : « علي بن الحسين كجا بود ؟ در حبس ابن زياد لعين بود ؛ ولكن بيرون آمد بدون -